اَلسَّلامُ عَلَى الْحُسَیْنِ وَ عَلى عَلِىِّ بْنِ الْحُسَیْنِ وَ عَلى اَوْلادِ الْحُسَیْنِ وَ عَلى اَصْحابِ الْحُسَیْنِ

بسم الله الرحمن الرحیم

حسینیه صاحب الزمان(عج) خلاصه جلسه اول

بحث ما آثار محبت به امام زمان عج است ؛ به اندازه ی محبتمان به امام زمان عج این اثار در ما هویدا میشود :

1.      اطاعت : در صورت داشتن محبت به امام زمان مطیع خواهیم شد .( مَنْ أَحَبَّنَا فَلْیَعْمَلْ بِعَمَلِنَا وَ لْیَسْتَعِنْ بِالْوَرَعِ فَإِنَّهُ أَفْضَلُ مَا یُسْتَعَانُ بِهِ فِی أَمْرِ الدُّنْیَا وَ الْآخِرَةِ )

2.        ذکر دائم : در صورت داشتن محبت ذاکر دائم خواهیم بود .( مَن أحَبَّ شیئاً لَهِجَ بذِکْرِهِ . امام على علیه السلام : هر کس شیفته چیزى باشد ، آن چیز ورد زبانش شود ).

3.      خوف و رجا : خوف در فراق مولا و رجا در وصال ایشان ، با محبت به مرحله ی خوف و رجا در فراق و وصال ایشان خواهیم رسید .

4.      ایثار : با محبت ایشان به مرحله  ایثار گری جان ، مال ، فرزند و تمامی زندگیمان خواهیم رسید. (بابی انت و امی و نفسی و مالی و ولدی )

5.    تحصیل رضایت : با محبت حضرت ولی عصر به مقام رضای الی الله خواهیم رسید و شادی و غم ما تنها در رضایت مولا خلاصه خواهد شد ؛ نه در شادی های دنیا شاد خواهیم بود و نه در غم های دنیایی غم ناک به تعبیری یعنی زاهدانه زندگی کنیم .

 

زاهد بودن در روایات این طور معنی  شده است : زاهد کسی است که بر گذشته غم نخورد و به آینده دلخوش نباشد .

خداوند بلند مرتبه درقرآن می فرماید :«لِکیلا تَأسَوا عَلی مَا فَاتَکُمْ ولا تَفرَحوا بِما ءاتکُم» (حدید 23)

«(این را بدانید) تا هرگز به آنچه از دست شما می‌رود اندوهگین نشده و به آنچه به شما داده شده است، دلشاد (شادمان) نگردید »

     معنی زهد و پارسایی در این آیه به وضوح بیان شده است و آن اینکه انسان به آمد و رفت نعمتهای دنیا دل خوش نکند، این دو جمله کوتاه در حقیقت یکی از مسائل پیچیدۀ آفرینش را حل می‌کند، چرا که انسان همیشه در جهان هستی با مشکلات و گرفتاری‌ها و حوادث ناگواری روبرو است و غالباً از خود سؤال می‌کند، با اینکه خداوند، مهربان و کریم است، این حوادث دردناک برای چیست؟ قرآن می‌گوید: هدف این بوده که شما دلبسته و اسیر زرق و برق این جهان نباشید.

امیرمؤمنان (ع) نیز در ذیل همین آیه می‌فرماید:

«زهد بین دو کلمه از قرآن است که خدای سبحان فرمود: "تا بر آنچه از دست شما رفته حسرت نخورید و به آنچه به شما رسیده شادمان مباشید" کسی که بر گذشته افسوس نخورد، و به آینده شادمان نباشد، همۀ جوانب زهد را رعایت کرده است »

برای این که به مقام رضای الهی برسیم باید ولایت مدار باشیم و خدا را در زندگی محور قرار دهیم همان طور که مولایمان امام حسین  که در اوج رضایت خدا قرار داشت  مصداق آیه ی شریفه «یا ایتها النفس المطمئنه ارجعی الی ربک راضیه مرضیه » شدند »  و در دعای ندبه از خداوند میخواهیم :« وامنن علینا برضاه و هب لنا رافته و رحمته و دعائه و خیره »

آیه31 آل عمران می فرماید  :( قُلْ إِن کُنتُمْ تُحِبُّونَ اللّهَ فَاتَّبِعُونِی یُحْبِبْکُمُ اللّهُ وَیَغْفِرْ لَکُمْ ذُنُوبَکُمْ وَاللّهُ غَفُورٌ رَّحِیمٌ ، بگو ای پیامبر اگر خداوند را دوست می دارید پس مرا پیروی کنید تا خدا نیز شما را دوست بدارد و گناهانتان را بر شما ببخشد »

در این آیه  حب خدا ملزَم به تبعیت از پیامبر و اهل بیت عصمت و طهارت گردیده برای این که بتوانیم مطیع باشیم باید :

1.    علم پیدا کنیم : علم اجمالی به شخصیت مقام و خط مشی و تفکر ائمه با وسیله های مختلف از راه های محتلف کسب نماییم و جهالت را از خود دور نماییم .

2.    وقتی دریچه های علم را به قلب خود وارد نماییم معرفت کسب نموده ایم لذا معرفت القای آگاهی ها و علم ما به قلبمان میباشد و اگر علوم کسب شده را در قلب خود رویت نماییم یعنی معرفت قلبی پیدا کرده ایم.

در کتاب لمعات الحسین (ع) مرحوم علامه حسینی طهرانی آمده : از جمله‌ فرمایشات‌ حضرت‌ سیّد الشّهداء أبا عبدالله‌ الحسین ‌بن ‌علیّ ‌بن‌أبی‌طالب‌ علیهم‌ السّلام‌ است‌ که‌ روزی‌ به‌ عنوان‌ خطبه‌ برای‌ اصحاب‌ خود ایراد نمودند:

أَیُّهَا النَّاسُ! إنَّ اللَهَ مَا خَلَقَ خَلْقَ اللَهِ إلَّا لِیَعْرِفُوهُ؛ فَإذَا عَرَفُوهُ عَبَدُوهُ، وَاسْتَغْنَوْا بِعِبَادَتِهِ عَنْ عِبَادَه مَا سِواهُ.

فَقَالَ رَجُلٌ: یَابْنَ رَسُولِ اللَهِ! مَا مَعْرِفَه اللَهِ عَزَّ وَجَلَّ؟ فَقَالَ: مَعْرِفَه أَهْلِ کُلِّ زَمَانٍ، إمَامَهُ الَّذِی‌ یَجِبُ عَلَیْهِمْ طَاعَتُهُ

«ای‌ مردم‌! بدرستیکه‌ خداوند خلق‌ خود را نیافریده‌ است‌، مگر از برای‌ آنکه‌ به‌ او معرفت‌ و شناسائی‌ پیدا کنند.پس‌ زمانیکه‌ او را بشناسند، در مقام‌ بندگی‌ و عبودیّت‌ او برمی‌آیند؛ و به‌ واسطه‌ عبادت‌ و بندگی‌ او از عبادت‌ و بندگی‌ غیر او از جمیع‌ ما سِوی‌ مُستغنی‌ می‌گردند.

در اینحال‌ مردی‌ گفت‌: ای‌ پسر رسول‌ خدا! معرفت‌ خداوند عزّوجلّ چیست‌؟

حضرت‌ فرمود: معرفت‌ و شناخت‌ اهل‌ هر زمان‌، امام‌ خود را که‌ واجب‌ است‌ از او اطاعت‌ و پیروی‌ نمایند.»

علامه طهرانی می‌گوید: روزی به استاد خود، علامه طباطبایی گفتم: چگونه می‌توان به مغز و مراد این حدیث شریف حضرت سید الشهداء(ع) رسید؟

علامه طباطبایی پاسخ گفت: تنها راه منحصر به فردِ وصول به معرفت امام علیه‌السلام و ادراک مقام ولایت مطلقه حضرات معصومین علیهم‌السلام، عرفان است .

3.       از طریق معرفت به محبت خواهیم رسید و هر چه در وادی معرفت پیش رویم محبتمان نسبت به امام زمانمان بیشتر میشود.

امام صادق (ع) فرموده اند : « اذا تجلی ضیاء المعرفته فی الفواد هاج ریح المحبه و اذا هاج ریح المحبه ، استأنس ظلال المحبوب و اثر المحبوب علی ما سواه . وقتی که روشنایی معرفت در دل تجلی پیدا کند نسیم محبت در دل میوزد وقتی نسیم محبت در دل وزید محب در سایه ی محبوب آرام میگیرد و محبوب را بر ماسوای او اختیار و انتخاب میکند  »

        نتیجه این است که محبت باعث تبعیت و اطاعت از محبوب میباشد .


نوشته شده توسط 

لوگوی دوستان
لینک دوستان

بالای صفحه



تمامی حقوق این وبلاگ برای محفوظ و انتشار مطالب با ذکر منبع مجاز می باشد.

Designed by Freepik