اَلسَّلامُ عَلَى الْحُسَیْنِ وَ عَلى عَلِىِّ بْنِ الْحُسَیْنِ وَ عَلى اَوْلادِ الْحُسَیْنِ وَ عَلى اَصْحابِ الْحُسَیْنِ

نگاهی به مطلا کردن ضریح ائمه ع

 با تشکر از دوست عزیز که با این دقت نظر در مورد این شبهه ای که اخیرا وارد شده است که البته بنده بدون متهم کردن این دوست عزیز شبیه ایشان این  ان قلت ها را از دوستان به نقل از شبکه های بیگانه بلاخص بی بی سی فارسی در مورد استقبال مردم از ضریحی که هنوز بر روی قبر مطهر نصب نشده است شنیده ام در جواب می توانم بگویم:


اولا : حرف شما از مبنا درست است . اهل بیت هیچ سنخیتی با زر و زیور آلات دنیا ندارند ولیکن جریان مطلا کردن ضریح مطهر حضرات معصومین چیز جدیدی نیست و علمای سلف نیز با این جریان روبرو شده اند اما چون نصی مبنی بر مخالفت با این عمل نداریم نمی توان نهی کرد.

ثانیا : قطع به یقین اگر حضرات معصومین درحیاتشان چنین زر و زیوری را هدیه می گرفتند در میان فقرا تقسیم    می کردند کما اینکه در اخبار چنین است اما اختیار این عمل در حیات اهل بیت است نه در ممات آنها پس به آنها بر نمی گردد.

ولی با توجه آیه ((و من یعظم شعائرالله فانها من تقوی القلوب)) یکی از مصادیق تعظیم شعائر الهی ابراز محبت به اهل بیت است ویکی از مصادیق ابراز محبت هدیه دادن و نذر کردن می باشد .

اینکه جنابعالی فرمودید   متمولین و سرمایه داران چنین مبالغی را تامین کردند چیز غلطی است زیرا بنده خودم به عینه دیدم که مردم عوام که در سطح پایین زندگی بودند با هر توان مالی کمک می کردند و حتی مادرانی را دیدم که دستبند ، گوشواره و یا دیگر زیورآلاتیرا که داشتند با اشک و شوق تقدیم حضرت می کردند پس بسیاری از اینها شاید از همان افرادی بوده اند که تمکن نداشته ولی عشق داشته اند   .

ثالثا : ما برای هر امری از امورزندگیمان یک جایگاهی و یک بر نامه ای داریم مثلا می شود تغذیه را حذف کنیم به جای آن کمک به دیگران کنیم یا مهمانی ندهیم چون دخترمان یا پسرمان یا اطرافیان نیاز به کمک مادی ما دارند ؟ لذا هر چیز جای خود دارد کمک به فقرا،ساخت مسجد ، مدرسه ، بیمارستان و عرض ارادت به معصومین در غالب نذورات ، هدایا و ...

رابعا : قرآن می فرماید: (( خذوا زینکم عند کل مسجد ))  یکی از مساجد حریم اهل بیت است و  استفاده از زینت هم برای زائر و هم برای مکان زیارت به قول استاد قرائتی : وقتی مردم به مسجد می‌روند، باید زینت‌های خودشان را همراه ببرند. قرآن صریحاً گفته: «یا بَنی ‌آدَمَ خُذُوا زینَتَکُمْ عِنْدَ کُلِّ مَسْجِد» (اعراف، ۳۱) مؤمنان باید با بهترین لباس و عطر در مسجد حاضر شوند. آیه دیگر می‌فرماید «الْمالُ وَ الْبَنُونَ زینَةُ الْحَیاةِ الدُّنْیا» (کهف، ۴۶)  اموال و اولاد زینت است. مسجد می‌روی، زینتت را همراهت ببر. یعنی دست فرزندت را بگیر و او را هم به مسجد ببر. مال زینت است. یعنی مسجد می‌روی پول همراهت ببر تا فقیری سیر شود یا نیاز مؤمنی برطرف شود )) پس تمام این امور به موازات یکدیگر است نه خلاف یکدیگر.

خامسا : ضریح به ما هو شأنیتی ندارد ولیکن مردم با توجه به ضریح  با یاد غربت اربا ب بی کفنشان اشک می ریختند نه برای ضریح ذکرشان حسین حسین بود نه ضریح ضریح

مقاله دوم :

درباره ماجراهایی که اخیرا درباره ضریح جدید امام حسین علیه السلام مطرح شده است مطالبی به نظرم میرسد که مطرح میکنم:

اول درباره اصل موضوع:

به نظرم این یک مساله طبیعی است که مردم ما بخاطر محبتی که به سید الشهدا علیه السلام دارند، هر چیزی را هم که به حضرت منسوب باشد را متبرک دانسته و ابراز علاقه و ارادت میکنند.

این مساله جدیدی نیست؛ ما وسائل حسینیه ها را هم متبرک میدانیم، بسیاری از علما وصیت کردند لباس یا وسایل عزاداریشان را همراهشان دفن کنند.

معروف است که حضرت آیت الله بروجردی چشمشان خیلی ضعیف شده بود، مقداری از گلی که عزاداران روز عاشورا به سر و لباسشان میزنند ب عنوان تبرک به چشمشان کشیده و تا آخر عمر چشمشان حتی ضعیف هم نشد.

نمونه های از این قبیل زیاد است...

این مساله مربوط به ارادت افراد به سیدالشهدا است و این ارادت در افراد مختلف است؛ لذا به نظر می آید کسانی که اصرار دارند بر اینکه استقبال مردم از ضریح و برنامه هایی که صورت گرفته اشتباه است و خرافات، حرف نادرستی است. از آن سو اگر کسانی هم اصرار داشته باشند بر اینکه حتما باید این کار صورت گیرد، اصرار نابجایی است.

هنگام ساخت و پس از تکمیل ضریح هم بسیاری از علما از آن بازدید کردند؛ البته در کنار ضریح روضه ای خوانده میشد و یک عزاداری متداول صورت میگرفت.

بسیاری از مردم هم با علاقه فراوان به دیدن این ضریح می آمدند...  وذکرمردم حسین حسین بود نه ضریح ضریح

درباره حواشی موضوع:

1.       باید توجه داشت مردم ایران از جمله نویسنده- خیلی انتقاد میکنند؛ انتقادهای درست و غلط. اگر یکروز انتقاد نکنند روزشان شب نمیشود! بنابراین ممکن نیست اتفاقی بیفتد و عده ای از آن انتقاد نکنند.

2.       عده ای هستند که از مذهب و به خصوص عزاداری سید الشهدا علیه السلام که باعث بقای مذهب است کینه به دل دارند و در هر فرصتی سعی میکنند این کینه هایشان را بروز دهند و منتظر بهانه هستند.

3.       اگر همین مراسم برای موضوعی غیر مذهبی مثلا برای کاروان المپیک یا مانند آن اتفاق می افتاد بسیاری از منتقدین از ضریح، با آن مراسم موافق بودند و یا سکوت میکردند یا حمایت میکردند! (البته باز هم عده ای انتقاد میکردند)

4.       شبهه ای کلیشه ای و مضحک وجود دارد که همیشه عده ای آنرا تکرار میکنند؛ اینکه در کشور خیلی گرسنه وجود دارد، ما این پولها را بدهیم به فقرا و گرسنگان!

جوابهای زیادی هست:

اولا ما الان در کشور کسی نداریم که محتاج نان شب باشد یا خیلی کم داریم. اگر کسی هم باشد، ناشی از فقر فرهنگی است. فرزندشان را به دانشگاه آزاد میفرستند در هزینه های دیگر زندگی مشکل پیدا میکنند!

بنده امسال در شهر کوچک و محرومی که 16 ساعت با مرکز کشور فاصله داشت، برای تدریس در کمیته امداد آنجا رفته بودم. از رئیس اداره سؤال کردم: آیا شما کسی را دارید که در خانه اش تلوزیون نداشته باشد؟ ایشان گفت: فکر نمیکنم.

گفتم: افرادی دارید که فرزندانشان را به دانشگاه غیردولتی میفرستند؟ گفت: خیلی زیاد.

 (یا مثلا شخصی با کمک بهزیستی خانه دار شده، کسی آمده او را فریب داده ضامن او شده و بعد هم به علت نپرداختن بدهی خانه اش را بانک توقیف کرده.)

ثانیا چرا اینها دیواری کوتاه تر از دین و مذهب پیدا نمیکنند؟! زود میخواهند همه مسائل دینی را تعطیل کنند تا گرسنگان را سیر کنند. بروید پاداشهای میلیونی به فوتبالست ها را بدهید به گرسنگان!

هزینه های هنگفت سفرهای خارجی تیمهای ورزشی را که خیلی اوقات مقام هم نمی آورند را بدهید به گرسنگان!

هزینه های زیباسازی شهر تهران را بدهید به گرسنگان!

هزینه های مراسم عید نوروز را بدهید به گرسنگان!

و بسیاری از این هزینه ها که شما بهتر از من میدانید. مراسم عزاداری در اعتقادات و رفتارهای عموم مردم و... تاثیر دارد. هدایا و خرجهای برگزاری سمینارها چه نفعی به حال مردم دارد؟

نمیخواهم وارد این مقوله شوم...

درباره مطلا کردن حرم امامان علیهم السلام: من اصرار و پافشاری بر طلا و نقره ندارم اما شکی نیست که باید شکوه و عظمتی در حرم معصومین باشد. در یک برهه ای از زمان مردم (یا پادشاهان) اوج ارادت خود را با این معماری ها و طلاکاری ها به معصومین نشان داده اند. حالا میتوان بصورت منطقی در این باره صحبت کرد و اگر کسی راه بهتری دارد بگوید تا جایگزین شود.

 شاید در بحث انتقال ضریح بی سلیقگی هایی صورت گرفته باشد (مثلا راه تردد را بسته باشند و مردم را معطل کرده باشند) یا احیانا کسی خرافاتی انجام داده اما نباید کل این ماجرا را زیر سؤال ببریم و همچنین مواظب باشیم با دشمنان همیشگی دین همصدا نشویم!

بعد از اینکه اصحاب کهف مردم متوجهشون میشن و اونها به غار برمیگردن و میمیرن و... بحث پیش میاد خوب با اینها چی کار کنیم؟

سوره کهف بخش از آیه: ....پس بعضی گفتند: باید گرد آنها حصار و بنایی بسازیم (که در حبس از خلق مستور و ممنوع شوند) خدا به احوال آنها آگاه‌تر است و آنان که بر واقع احوال آنها ظفر و اطلاع یافتند (یعنی خداپرستان و نیکان امت با خود) گفتند: البته بر ایشان مسجدی بنا کنیم.


قطعا خداوند خواستار این هست که افرادی که در راه عزت بودن یادشون و خاطرشون مورد احترام واقع بشه.. این یکی از خواسته های خداست.. که باید انجام داده بشه.. چرا؟ بخاطر بازتابی که داره... تاثیراتی که میزاره، که فک میکنم واضح هست.. مثلا مورد توجه قرار گرفتن اون شخص یا اینکه مردم دنبال این میرن ببینن این شخصیت کی بوده که اینطور عزیز شده و...

خبر دارید چندین بار حرم امام ها تخریب شده.. چقدر حرم امام حسین رو زیرورو کردن و...


همه ترس ها و تلاش ها برای پاک کردن اونها و راه اونها و اهدافشون بوده که اینکارهارو میکردن...


اما بله... یکی از خواسته های خداوند انفاق هست یکی زکات و... هرکدوم باید سرجای خودش انجام بشه.. و دلیلی نیست که بگیم چون فقیر هست ما نباید افراد مورد احترام خدارو براشون مقبره نسازیم..


شما اگه به زندگی امروز خودمون نگاه کنیم میبینیم که واقعا مبلغی که برای این ضریح ها خرج کردن به چشم نمیاد... اما واقعا از واجبات دیگه دین نباید غافل باشیم...


اگه فقیری هست اون بخاطر خودمونه که چشممون رو بستیم...


نمیدونم دوستانی که توی این بحث هستن ایا خودشون چه توی هزینه ضریح یا هزینه کمک به فقرا نقشی داشتن یا خیر...


بهتره نمونه های اسراف رو توی چیزایی که کاملا غیر ضروری هستن هم ببینیم...


مثلا خرج آتلیه و فیلمبرداری عروسی ها و شام و مراسمهای آنچنانی... و... که باعث شده جون های ما برای ازدواج پا پیش نزارن...

بله اسراف یعنی هزینه برای چیزی که زائد بر ضرورت هست.. اما اکرام بزرگان خدا ضرورته.

نوشته شده در تاريخ سه‌شنبه ۱٥ اسفند ۱۳٩۱ توسط خادم القائم (عج) مهدوی بهرامی

لوگوی دوستان
لینک دوستان

بالای صفحه



تمامی حقوق این وبلاگ برای محفوظ و انتشار مطالب با ذکر منبع مجاز می باشد.

Designed by Freepik